جهت هماهنگی تور و پشتیبانی سایت باشماره { 09127994107} تماس بگیرید.

طالقان، رویایی ترین دشت ایران

شهرستان طالقان به مرکزیت شهرک، یکی از شهرستان‌های استان البرز ایران است. شهرستان طالقان از شمال با مازندران و الموت، و از جنوب با ساوجبلاغ و فشگلدره همسایه است.

حضور چشمه‌های متعدد، آبشارهای خروشان، کوه‌های سربه فلک کشیده، یخچال‌های طبیعی و آثار مذهبی و تاریخی موجود در این شهرستان زیبا، از مهم‌ترین دلایل اهمیت آن در حوزه‌ی صنعت گردشگری است.

پوشش گیاهی متنوعی همچون باغ‌‌های میوه مانند گردو، گیلاس، گلابی، درختان چنار، ریواس، تره‌کوهی،زیتون، زرشک کوهی، بادام کوهی، سیب،  کاسنی، آویشن، گل‌های شقایق و … به دلیل قرارگیری در رشته‌کوه‌های البرز، حضور چشمه‌های فراوان، بهره‌مندی از خاکی حاصلخیز و رطوبت فراوان در برگرفته است.

۱. کتیبه گردنه عسلک طالقان

 

در «روستای گراب» از توابع شهرستان طالقان، میراثی باقیمانده از دوران قاجار مشاهده می‌شود که به «سنگ‌نبشته‌ی گردنه عسلک» شهرت یافته است. این اثر تاریخی در ۳ کیلومتری جنوب غرب گردنه‌ عسلک و در دامنه‌ی ارتفاعات یخچال و میش‌چال قرار گرفته است. به نظر می‌رسد که شخصی به نام «ایوب میردفتر» در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار، حکم به ساخت نهری می‌دهد. اما چشمه و مکانی که قرار بوده است، آب آن بواسطه‌ی این نهر، به آن محل منتقل شود، معلوم نیست. این در حالی است که تعدادی از قدیمی‌‌های گراب از منتقل کردن آب دو چشمه‌ی زیر کوه یخچال به کرج حکایت می‌کنند. امری که باعث بروز درگیری و حتی کشته شدن چند تن می‌شود. سرانجام ساخت نهر، متوقف می‌شود. با توجه به سخنان ایشان، کاوش‌هایی در نزدیکی و اطراف سنگ‌نبشته انجام و نهایتا، نهر مذکور کشف شد. جالب است بدانید که روی بخشی از سنگ‌نبشته چنین نوشته شده است

نصر من الله و فتح قریب. بعهد ناصرالدین شاه شاهان که با امیران تورانش بچنگ است. به حکم میرزا ایوب میر دفتر که از بهر رعیت به ز گنج است. رضی بیک کرده جای آب این نهر، هزار و دویست به هشتاد پنج است.

طبق نظر کارشناسان با معلوم بودن کلمات سنگ‌نبشته، مضامین آن به روشنی قابل درک نیست.

۲. روستای زیبای میر

 

در ۴۰ کیلومتری از شهر طالقان، روستایی زیبا، با طبیعتی ناب و بکر قرار دارد که به «روستای میر» شهرت یافته است. تعداد نفرات ساکن در این روستای زیبا و توریستی نزدیک به ۲۹۰ نفر است که آب مورد نیاز خود را از طریق رودخانه‌ی شاهرود که از بخش پایینی طالقان وارد این روستا شده، تامین می‌کنند. دیدنی‌های طبیعی بکر و دست‌نخورده در این روستا، از ویژگی‌های بارز و ارزشمند این منطقه از طالقان است.

۳. کوه‌های اطراف طالقان

 

یکی از زیباترین و باشکوه‌ترین جاذبه‌های طبیعی شهرستان طالقان، کوه‌های قرار گرفته در این منطقه از ایران است که می‌توان به قله‌ی شاه‌ البرز با ارتفاعی بالغ بر ۴۲۰۰ متر که در رفیع‌ترین قسمت از مرز مشترک الموت و طالقان قرار دارد، قله‌ی سات، بام، زرینه‌ کوه، لشکرک، کلوان و کهار اشاره کرد. بلندای این کوه‌ها بین ۳۴۰۰ تا ۴۴۰۰ متر است که چشم‌اندازی زیبا و خارق‌العاده را برای این منطقه از کشور به ارمغان آورده است.

۴. آبشار و روستای اورازان

 

در ۱۲ کیلومتری شهرستان طالقان و در «روستای اورازان»که در قلب رشته‌کوه‌های البرز قرار گرفته است، پدیده‌ای زیبا، طبیعی و خروشان مشاهده می‌شود که به «آبشار اورازان» شناخته می‌شود.

چشمه‌ای در روستای اورازان وجود دارد که همیشه و در هر زمانی جوشان بوده و به همین دلیل در بین اهالی از اهمیتی فوق‌العاده برخوردار است.

از ویژگی‌های منحصربه‌فرد روستا حضور چشمه‌ای همیشه جوشان حتی در زمان خشکسالی است که اهالی به آن اعتقاد ویژه داشته و آن را محترم می‌دانند. روستای اورازان که به نام «روستای آب‌ریزان» نیز شهرت دارد، یکی از زیباترین و پرآب‌ترین مناطق شهرستان طالقان است که بهره‌مند از باغ‌های متعدد و گسترده‌ی گردو است. جالب است بدانید که در بخش ورودی روستا، می‌توان تپه‌ای را مشاهده کرد که گفته می‌شود از قدمتی بالغ بر ۴ هزار سال برخوردار است و شاید بتوان آن را دلیل قدمت طولانی روستا دانست. 

۵. ارژنگ قلعه

 

یکی از جاذبه‌های تاریخی در شهرستان طالقان، بنایی است کهن و متعلق به دوران پس از اسلام که در «روستای میناوند» این شهرستان قرار دارد. این اثر تاریخی که به «ارژنگ قلعه» شهرت دارد، در کوهی به همین نام که در جنوب روستای میناوند قرار دارد، ساخته شده است. به نظر می‌‌رسد که این قلعه‌ی تاریخی در اواسط قرن ششم، در سال ۵۴۴ و به همت «امیر کیا محمد بزرگ امید» احداث شده است. «ارژنگ قلعه» را با نام‌های دیگری همچون «دل جنگ» و «قلادوش» نیز می‌شناسند که به نظر می‌رسد در گذشته، یکی از قلعه‌های ارزشمند و مهم اسماعیلیان بوده است و امروزه تنها بخشی از آن که احتمالا برای جلوگیری از حملات احتمالی دشمنان ساخته شده، باقی مانده است.