جهت هماهنگی تور و پشتیبانی سایت باشماره { 09127994107} تماس بگیرید.

روستای شهرستانک

میان پایتخت 230 ساله این کهن دیار و سی و یکمین استان آن آبادیی قرار دارد که بازدید از آن برایتان خوشایند خواهد بود.
شهرستانک روستایی در دهستان آسارا از توابع بخش آسارا در شهر کرج، روستایی خوش آب و هوا می باشد که با دیرینگی و زیبایی ویژه ای آمیخته شده است.
نمای پاییزی روستای شهرستانک
بهترین راه رسیدن به شهرستانک راهی 8 کیلومتری است که از جاده کرج- چالوس پیش از گچسر جدا گشته و در شهرستانک به پایان می رسد.
این شهر به دلیل داشتن طبیعتی بکر و نزدیکی به تهران و کرج سالانه گردشگران بسیاری را به خود جذب می کند.
این آبادی رودخانه ای کمابیش پرآب و گذرا از میان شهر که مقصدش رودخانه کرج است،جاده ای کوهستانی، دره ای سرسبز، باغ های میوه، آثار باستانی و کهنسالترین موجود زنده ایران  را در خود جای داده است.

این آبادی رودخانه ای کمابیش پرآب و گذرا از میان شهر که مقصدش رودخانه کرج است،جاده ای کوهستانی، دره ای سرسبز، باغ های میوه، آثار باستانی و کهنسالترین موجود زنده ایران  را در خود جای داده است.

رودخانه شهرستانک

روستای شهرستانک (کرج)

شهرستانک روستایی در دهستان آسارا از توابع بخش آسارا در شهر کرج، روستایی خوش آب و هوا می باشد که با دیرینگی و زیبایی ویژه ای آمیخته شده است.
بهترین راه رسیدن به شهرستانک راهی 8 کیلومتری است که از جاده کرج- چالوس پیش از گچسر جدا گشته و در شهرستانک به پایان می رسد.

پیشینه شهرستانک

پیشینه روستای شهرستانک:

نامگذاری این ده بر دوش ناصرالدین شاه بوده است.
جاده ناصری گذرا از این روستا که از گذشته ری را به مازندران متصل می کرد در زمان قاجار گسترش یافت.
پردازش یادگارهای تاریخی شهرستانک که شامل کاخ شهرستانک،قلعه دزدبند، تپه شنستون و درخت ارس می شود؛ قدمت این شهر را به سده ششم ه.ق می رساند.

جاذبه های گردشگری روستای شهرستانک:

کاخ شهرستانک:

از دیگر دلایل پرآوازه بودن این روستا وجود عمارت ییلاقی ناصراادین شاه درون آن است که امروزه با نام کاخ شهرستانک شناخته می شود.

کاخ شهرستانک

ساخت این کاخ که در دره گل کیله قراردارد به دستور ناصرالدین شاه در سال 1295 آغاز و در سال 1298پایان یافت.
«اعتمادالسلطنه» در کتاب خاطرات خود می‌نویسد: “هر سال در یک روز معین ناصرالدین شاه به اتفاق وزرا و رجال و شاهزادگان و دیگر نزدیکان خود به شهرستانک می‌آمد و مراسم مخصوص آش پزان را به راه می‌انداخت.”

مراسم آش پزان

(این مراسم در کاخ ناصری یا همان کاخ شهرستانک به این صورت برگزار می شد که سرآشپزباشی ناصرالدین شاه مثل یک فرمانده امرونهی می کرد و در پایان کار به در خانه هریک از رجال کاسه آشی می فرستاد و آنها نیز می بایست کاسه خالی شده آش را از اشرفی پرمی کردند و به دربار می فرستادند)

نقاشی کاخ ناصری

قلعه دزدبند:

قلعه زدبند با نام دیگر قلعه دختر شهرستانک که منسوب به روزگار ساسانی است بر خط الراس کوه شهرستانک (بلند ترین قله روستا) واقع شده. امروزه از این عمارت چیزی جز پایه های سه اتاق و قسمتی از سقف یکی از اتاق ها باقی نمانده.
اجسام بازمانده از این عمارت نشان گر آن است که از این بنا بیشتر به عنوان بنای دیده بانی استفاده می شده. گویا نگهبانان با استفاده از آتش افروزی یا افروختن چراغ های روغنی اطلاعات لازم را برای هم می فرستادند. کاوش ها در سفال های گردآوری شده از درون و پیرامون بنا، همچنین کند و کاو نقشه و روش معماری آن گویای اسلامی بودنش است.
سبک معماری قلعه و سفال های پراکنده پیرامون بنا و مصالح استفاده شده در آن شباهت بسیاری به آثار عهد ایلخانی و تیموری دارد.

تپه شنستون:

تکه های قابل توجهی از سفال های قرمز رنگ در بخش جنوبی دره گل کیله شهرستانک دقیقا بخشی که باغ های میوه در بالای کوه به پایان می رسد قرار گرفته است.  با در نظر گرفتن این موضوع که در دوران تاریخی بیشتر گورستان ها در دامنه کوه ها ساخته می شده و با سفال های شبیه به این دوره در این تپه میتوان گفت که تپه شنستون مربوط به چادر نشینان دوران تاریخی است.

آرامگاه استاد عباس شهری (سراینده معاصر):

وی در سال 1289 شمسی در شهرستانک تهران چشم به جهان گشود و در سال 1369 از دنیا رفت
عباس شهرى در سرودن شعر به مثنوى بیشتر توجه كرد و در حقیقت، هنر او در سرودن مثنوى بود كه اغلب داراى جنبه‌هاى اخلاقى و تربیتى بود.

نمونه سروده او:

کودکی گفت من چکار کنم
تا به آن کار افتخار کنم
گفتمش علم و معرفت آموز
تا شب محنت تو گردد روز
گفت چون علم اختیار کنم
بعد از آن گو مرا چه کار کنم
گفتم ار علم اختیار کنی
علم گوید ترا چه کار کنی

درخت اورس شهرستانک:

پیر ترین پدیده زنده ایران در این شهر زندگی می کند. درخت سرو اورس(ارس) 2800 ساله ، بانوی استواری است که در سرما و گرما دوام آورده و همچنان شاداب به زیستش در روستای شهرستانک ادامه داده است.
برپایه مطالعات گیاه شناسی شاهان بسیاری از گذشته های دور  زیر سایه پهنای کلاه سبزش صبح را به شب رسانده اند.


مطالب مرتبط با تهران گردی